اقتصاد علوی: عرفان عدالت در سایه ولایت

✨ مقدمه: تجلّی عقل و عدل در اقتصاد

اقتصاد علوی، اقتصادی است که عقل بر محور عدل الهی می‌چرخد، و عدل بر پایه‌ی توحید استوار است. در منظر امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، معیشت نه غایت زندگی، بلکه مزرعه‌ی لقاءالله است؛ و مال، نه ابزار سلطه، بلکه وسیله‌ی اقامه‌ی قسط.

«اللهَ اللهَ فِی الْقُرْآنِ لا یَسْبِقَنَّکُمْ إِلَى الْعَمَلِ بِهِ غَیْرُکُمْ»

(نهج‌البلاغه، وصیت اخیر)

📖 رکن اول: عدالت به مثابه‌ ترازوی الهی

عدالت در نگاه علوی، تنها تقسیم برابری نیست، بلکه توزیع رحمتی است مطابق استحقاق و حقیقت.

💎 رکن دوم: زهد و خدمت، جوهر قدرت اقتصادی

زهد علوی، ترک دنیا نیست؛ آزادگی از سلطه‌ی دنیا است. او که نان جو می‌خورد و در بیت‌المال همه را برابر می‌نشاند، در حقیقت بنیان‌گذار اقتصادی بود که انسان را از بردگی ثروت می‌رهاند و ثروت را فرمانبر انسان می‌گرداند.

🕊 رکن سوم: کرامت انسانی و ولایت اجتماعی

اقتصاد علوی در نهایت به ولایت انسان بر نفس و جامعه ختم می‌شود. مرز مالکیت در نگاه مولا، نه دیوار دارایی، بلکه حدود مسؤولیت اخلاقی است.

🌿 نتیجه: ظهور جامعه‌ی قسط و کرامت

هرگاه جامعه‌ای اقتصاد خویش را بر سنّت علوی بنا نهد، زمین، رزق خویش را با رغبت می‌دهد؛ دل‌ها مهربان می‌گردند، بازارها بوی ایمان می‌گیرند، و در میان حساب‌ها، نور ولایت جریان می‌یابد.

«وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ»

(انبیاء، ۱۰۵)